سهره ی طلایی
نام فارسی: سهره ی طلایی
نام انگلیسی:European goldfinch
نام علمی:carduelis carduelis
خانواده:سهره ییان (fringillidae)
جمعیت: جمعیت زیادی ندارد و نیازمند مطالعت بیش تر است.
پراکنش: در جهان در سراسر جنوب و مناطق اروپا تا مرز سیبری زیست می کند. به فنلاند و شمال روسیه هم مهاجرت می کند. در ایران در همه ی کشور، به جز مناطقی از بلوچستان، زیست می کند. زمستان ها دامنه ی پراکنش آن به مناطق جنوبی تر هم کشیده می شود.
زیست گاه :سهره ی طلایی در باغ ها، پارک ها، کشت زارها، دره های پوشیده از درخت، کشت زارها و مزرعه ها و زمین های مخروبه زندگی می کند.
اندازه: طول بدن این پرنده 12 تا 14 سانتی متر است.
ریخت شناسی: منقاری سخت ، کوتاه، مخروطی و کلفت داردو بال هایش زرد و سیاه است و دمی سیه و سفید، صورت قرمز لاکی و پشت قهوه ای خاکی دارد. پرنده ی نابالغ دارای سر و سطح پشتی نخودی مایل به خاکستری و بدنی پر از خط و خال های قهوه ای است.
رژیم غذایی: سهره ی طلایی از دانه ها و حشره ها تغذیه می کند.
زادآوری: پرنده ی ماده در لانه ی کوچک خود 4 تا 7 تخم تقریبا آبی رنگ با خال های سیاه می گذارد. سپس 12 تا 14 روز روی آن ها می خوابد. جوجه ها پس از متولد شدن ، 13 تا 16 روز به مواظبت نیاز دارند.
وضعیت حفاظتی گونه: باید از صید بیش از حد آن جلوگیری کرد.