عقاب طلایی
نا م فارسی: عقاب طلایی
نام انگلیسی:golden eagle
نام علمی:Aquila chrysaetos
خانواده:قوشیان (accipiteridae)
جمعیت:از فراوان ترین عقاب هاست.
پراکنش: در اطراف قطب شمال در اسکاتلند، کوه های آلپ، اسپانیا، ایتالیا، یونان، رومانی، یوگسلاوی، سرتا سر سیبری تا ژاپن زادآوری دارد. در ایران تقریبا در سراسر رشته کوه های البرز و زاگرس، از شرق ترین بخش خراسان تا آذر بایجان غربی در مرز ترکیه، پراکنده است. پراکنش جنوبی آن نیز تا هرمزگان می رسد.
زیست گاه: عقاب طلایی در مناطق کوهستانی زندگی می کند.
اندازه: طول بدن آن 75 تا88 سانتی متر و پهنای دو بال بین 190 تا 230 سانتی متر است.
ریخت شناسی: رنگ بندی عقاب طلایی تقریبا یک نواخت و رهای آن قهوه ای تیره است. در ناحیه ی سر و پشت گردن پرنده های بالغ، رنگ پرها به طلایی برنزی نزدیک می شود. منقاری بسیار قوی و فوق العاده محکم ، ساق و مچ پایی بسیار بزرگ دارد که تا ناحیه ی مفصل از پر پوشیده شده است. چنگال عقب عقاب طلایی از انگشت عقب آن بسیار بزرگ تر است.
رژیم غذایی: عقاب طلایی از انواع حشره ها، پستانداران کوچک، مار، لاک پشت، آگاما، سنجاب زمینی، بچه گوزن، کلاغ، زاغی، کبوتر، درناو در صورت کمبود غذا از لاشه ی حیوانات تغذیه می کند.
زادآوری: پرنده ی ماده در لانه ای که از تکه های چوب روی درختان یا صخره ها ساخته است، 2 تخم سفید با خال های قهوه ای می گذارد . سپس 43 تا 45 روز روی تخم ها می خوابد و 63 تا 70 روز از جوجه های خود مواظبت می کند.
وضعیت حفاظتی گونه: عقاب طلایی از پرندگان تحت حفاظت ایران است.